صفي الرحمان مباركفوري ( مترجم : محمد بهاء الدين حسينى )

413

الرحيق المختوم ( باده ناب ) ( فارسي )

( 1 ) واقعهء حديبيه سبب عمرهء « 1 » حديبيه وقتى تحول بزرگى در جزيرة العرب به مصلحت مسلمانان پيش آمد ، طليعهء پيروزى بزرگ و زمينهء دعوت اسلامى كم كم آشكار و مقدمات پذيرش حقّ مسلمانان آغاز گرديد كه در مسجد الحرام به نماز و نيايش بپردازند ؛ زيرا شش سال است ، بت‌پرستان آنجا را از مسلمانان منع كرده‌اند . در خواب به پيامبر نشان دادند كه با يارانش در مسجد الحرام است و كليد كعبه را در دست دارد و به طواف و عمره سرگرم مىباشد . برخى حلق مىكنند و جمعى تقصير . به يارانش خبر داد ، شاد و مشعوف شدند و اطمينان يافتند كه در آن سال به مكه مىروند . به يارانش دستور داد تا براى مراسم عمره آماده شوند . ( 2 ) دعوت از مسلمانان از مردم مهاجر و انصار و باديه‌نشينان عرب دعوت كرد تا با او به مكه بروند . عده‌اى از باديه‌نشينان درنگ كردند . پيامبر با لباس پاكيزه بر شتر ماده‌اش به نام « قصوى » سوار شد و ابن ام مكتوم يا نميلهء ليثى را در مدينه به جاى خود نشاند و روز دوشنبه ، اول ماه ذىقعدهء سال ششم ه . با ام سلمه ، ام المؤمنين و 1400 يا 1500 نفر از مسلمانان حركت كرد و اسلحه‌اى جز شمشير معمولى متعارف مسافرت ، آن هم در غلاف با خود نداشتند .

--> ( 1 ) - عمره ، احرام ، طواف ، سعى و حلق و تقصير است . احرام : پوشيدن لباس مخصوص زمان حج و عمره ، طواف : هفت بار كامل به دور كعبه گرديدن ، سعى : هفت بار رفت و آمد بين صفا و مروه ، حلق : تراشيدن يا كوتاه كردن موى سر مردان و تقصير : كوتاه كردن و چيدن چند تار از موى سر زنان است . ( م )